NIEUW ZEELAND DEEL 2 : HOOGTEPUNT NORTH ISLAND / NEW ZEALAND PART 2 : THE HIGHLIGTH OF THE NORTH ISLAND

Effe kijken, ah ja, Taupo… Maandag heb ik een bezoekje gebracht aan Craters of the Moon. Ook hier weer een vulkaanverleden. Een anderhalf uurtje wandelen door vulkanisch gebied. En ik moet zeggen, het heeft wel wat weg van een maanlandschap, maar dan met gras en struikjes begroeid. Ook hier rezen de naar zwavel geurende dampen uit de grond. Die geur begint wel te wennen, moet ik zeggen.
Het weer is niet zo denderend, dus dan maar verder rondrijden. Onderweg kom ik Huka Falls tegen, dus dan deze vandaag ook maar gaan bezichtigen. Woow, wat een kracht. Het water passeert hier met een debiet van 160 kube per seconde. Dit doet je nog maar eens stilstaan bij de kracht van de natuur.
Het is nog maar middag, dus de dag is nog lang genoeg. Dan maar het centrum verkennen. Ik moet toch nog postzegels hebben en ik heb wel een koffietje verdient. Mmmmmmmmmmm… dat smaakt. Ik denk dat ik als ik thuis kom moet gaan afkicken :-) Na het bezoek aan het dorpje, blijft er nog tijd over om te gaan geocachen. Helemaal naar Whakamoenga Point. Een wandeling van een 20-tal minuutjes door het bos naar een rots in het meer. Je voelt je hier zo een beetje op het einde van de wereld. Wat een uitzicht … Snel naar de auto terug, want het begint te druppelen.
Eens op de camping aangekomen eerst dat gat in mijn tent geplakt met sterke dikke zwarte duct-tape. Tja, ik wil wel droog slapen deze nacht. Dat had ik gedacht …
“Zachtjes tikt de regen op mijn autoraam, ritme van de eenzaamheid. Die regen zegt we waren zo gelukkig saam, maar nu is dat verleden tijd”. Inderdaad, not waterproof. De relatie tussen mij een mijn tentje is voorlopig verleden tijd. Wanneer ik ’s avonds in mijn tentje lag te lezen, voelde ik ineens nattigheid. Letterlijk dan. Mijn tentje is nog steeds niet waterdicht. Een poging om nog extra te plakken lukte niet, dus dan maar een nachtje in mijn auto.

Na in wat folders gekeken te hebben, besluit ik om dinsdagmorgen naar Orakei Korako Cave & Thermal Park te gaan (ook gekend als Hidden Valley). Het adres niet te vinden op de GPS - het noemt dus blijkbaar niet voor niets hidden Valley – dus dan maar op goed geluk. De toeristische trekpleisters staan hier toch aangegeven langs de kant van de weg en ik wist dat ik de SH1 moest nemen. Net op het moment dat ik terug wou keren naar Taupo, zag ik het bord langs de kant van de weg staan. Gevonden …
Met het bootje naar de overkant van het meer en een wandeling van 1,5 uur. Een eenvoudige wandeling over paadjes langs alle hoogtepunten: Diamond Geyser, Saphira Geyser, golden Fleece Terrace, Mud pools (alweer pruttelende modder, ja), de grot,… Awel, dit staat toch wel bovenaan mijn lijstje van “de moeite waard”. Het weer zat er ook wel voor iets tussen. Stralend weer, zonnetje, 24°C. Leuker om te wandelen met dit weer dan met het regenweer van de voorbije dag.

Met de auto verder naar Turangi. Ik ben nog vroeg, dus weer tijd om te geocachen. Tegen dat het 15u is check ik in in het Holiday Park. Ik vraag naar een cabin deze keer, want ik moet mijn tent eerst nog laten drogen voor ik opnieuw een poging kan ondernemen om ze te plakken. Geen probleem ze hadden er nog vrij. Ik leg hen uit wat er gebeurt is en blijkbaar wisten ze het al. Er was een e-mail rondgestuurd naar alle Holiday Parken ivm de inbraak. Dus ineens was ik beroemd, ik was “the lady who slept with her head near the burned side of the tent”. Best wel grappig.
Dan was het even “fringers crossed”, want het weerbericht gaf geen goed weer uit om de Tongariro Alpine Walk te gaan doen. Afwachten tot ’s morgens.

Woensdag de 26ste 7uur ’s morgens, staan we gespannen te wachten tot de computer opstart. Het ziet er in ieder geval goed uit, dus laat ons hopen. 5 minuten later de bevestiging ... “Are you packed? The bus will be here in 15 minutes” YES !!! de weergoden zijn met goed gezind. Snel boterhammetjes smeren en on the road op weg naar Mangatepopo, het begin van de wandeling. Daar ze slecht weer voorspelden gisteren, zijn alle tours vanuit Taupo afgelast, dus ipv een 1000 wandelaars, vandaag slechts een 100-tal op de berg. Lekker rustig dus. De top ligt mooi open, dus we hebben een goed zicht op de plek waar we naartoe moeten. Het eerste uur gaat alles heel goed. Heb al wat kleren uitgetrokken, broek opgerold, want het is verschrikkelijk warm. Maar dan begint het echte werk. Omhoog naar Red Crater. Dit zal ongeveer 2,5 uur duren en dan is het ergste voorbij. Warm en vree vermoeiend. Pfffff… Maar “The only way is up”. Ik had momenten dat ik dacht “Wat doe ik hier toch?” Maar geen gezaag, ik kan niet meer terug nu… en wil ik wel terug? Neeeeeeeeee……

Aan soda springs wist ik wel zeker dat ik nimmer terug wilde. Dit is echt een oase in the middle of nowhere. En je wandelt hier echt met het thema “Don’t leave anything, but your footprints”. En van hieruit zie je de plek liggen waar je naartoe moet. Inderdaad, nog omhoog. Het begint toch wel frisjes te worden, dus tijd om terug wat extra aan te trekken (4 lagen bovenkleding uiteindelijk) en broek terug naar beneden te doen.

En dan komt het moment waar je bijna 3,5 uur naar hebt uitgekeken en besef je heel goed waarom je dit allemaal doet. Op 1850 m en dan verder nog op 1874m - WHAT A VIEW !!! Gewoon niet te beschrijven. Je voelt ineens de pijn in je kuiten, de vermoeidheid,… niet meer. Gewoon genieten van iets wat de natuur ons gegeven heeft.

Wetende dat dit nog een actief vulkaangebied is, voel je je ook wel heel klein. Zo klein als een duimpje, maar toch wel eentje dat nu wel alles aankan.
Van aan Red Crater gaat het naar, Emerald Lakes, Blue Lake en dan alleen nog maar naar beneden. Het stuk van Red Crater naar Emerald Lakes moet je gewoon “gravity” laten zijn werk doen, hadden ze op de bus gezegd. Alle gewicht naar je rugzak en naar achter leunen. Er is geen andere veilige manier om naar beneden te geraken. Awel, ik heb het geweten waar mijn zwaartepunt ligt. Juist, in mijn achterste. Ik was bij de gelukkigen die het lavagesteente en gruis onder zijn achterste heeft gevoeld. Nadien gaat het nog over af en toe over sneeuw, en ook hier weer tegen de vlakte. Oef, aan de andere kant van de berg geen sneeuw meer en enkel goed aangelegde paadjes verder naar Ketetahi hut en verder naar beneden tot 2 uur later aan Ketetahi Road. 6,5 uur na mijn vertrek sta ik aan de andere kant van de Tongariro Alpine Crossing. Moe, maar enorm voldaan. Met massa’s herinneringen. Het hoogtepunt van mijn bezoek aan het Noordereiland!

Vandaag ben ik naar Wanganui gereden voor een rustige dag. Ik zit hier nu lekker niks te doen in het zonnetje.


Let’s see, oh yes, Taupo … Monday I went to visit Craters of the Moon. Here also a volcano-past. 1,5 hour walk in volcanic area. And I must say that it looks a little bit like the moon, but with grass and bushes. Here the same smelling sulphide. You start to get used to the smell. The weather isn’t that nice, so I continue my trip to Huka Falls. Wow, what a strength. The water passes by with a debit of 160 cubic meters per second. This makes you realise that nature has a lot of power.
It is only noon, so a long day. Up to the town centre. I needed stamps and I think I deserved a coffee. Mmmmmmmm….. yammy. After my visit to the village there is still enough time left to go geocaching. Up to Whakamoenga Point. A 20 minute walk through the forest to a rock in the lake. You feel like at the end of the world. What a view… hurry back to the car, because it starts to rain.
Once on the camping, first fix that whole in my tent with big black duct-tape. I want to have a dry night. At least that’s what I thought. Yes indeed, not waterproof. This is the end of my relationship between me and my tent. When I was in my tent reading a little bit, I felt water. My feet were getting wet. So I’ll have to spend the night in my car then.

After having a look in some flyers, I decide to go to Orakei Korako Cave & Thermal Park (also know as Hidden Valley). Can’t find the adres in the GPS – it’s called Hidden Valley for nothing – so than just fingers crossed and drive. All the touristic highlights are signed at the side of the road and I knew I had to take the SH1. Just on time I wanted to get back to Taupo, I saw the sign. Found it …

With a small boat to the other side of the lake and a walk from about 1,5 hour. An easy walk on the paths and getting to see the highlights: Diamond Geyser, Saphira Geyser, golden Fleece Terrace, Mud pools, the cave, … Well, this is on the top of my list “worth to see”. The weather had also something to do with it, sunshine, 24°C. Nicer to walk in this kind of weather than in the rain from the day before.

With the car to Turangi. I’m still very early, so time to geocache. By 3 pm I check in in the Holiday Park. I ask for a cabin this time, because I still have to let my tent dry before I can have another attempt to fix it. No problem, they still had one available. I explained what had happened and apparently they already knew about the burglary. There had been an e-mail send to all the holidayparks. So suddenly I was famous. I was “the lady who slept with her head near the burned side of the tent”. Quite funny. Then it was “fingers crossed”, because the weatherforcast didn’t look good to go on the Tongariro Alpine Walk. Wait until the morning.

Wednesday the 26th, 7 am, I’m waiting until the computer starts. It looks good, so let’s hope for a “go”. 5 minutes later it was a “go” “Are you packed?” The bus will be here in 15 minutes” YES !!! The weather-gods are in a good mood. Quickly make my sandwiches for lunch and then on the road to Mangatepopo, the beginning of the walk. Because they said it would rain, all tours from Taupo are cancelled, so only a 100 walkers instead of 1000. Nice and quiet and the summit is open, so we see where we have to go to. The 1st hour everyting goes very well. Already took of some of my clothes, because it is pretty warm here. But than, the real work starts. Uphill to Red Crater. This will take about 2,5 hours and then the worst will be over. Warm and pretty exhausting. Pfffff…. But “The only way is up” I had moments that I thought “What am I doing here? But no whinging, I can’t go back now … and do I want to go back? Nooooooooooooo… I don’t. Near Soda Springs I knew fors sure, I don’t want to return. This is an oasis in the middle of nowhere. And you walk here with the theme “Don’t leave anything but your footprints. From here we saw the spot we had to get to. Indeed, uphill. It starts to get chilly, so time to put some clothes back on (4 layers on my upperbody eventually) and put down my trousers again. And than comes the moment we’ve been waiting for for almost 3,5 hours and you realise why you’re doing all of this. On 1850m and further on 1874m – WHAT A VIEW !!!! I can’t describe it. You don’t feel any pain in your calves, the tiredness,… Just enjoying something that nature gave to us. Nowing that this is still an active volcano area, you also feel pretty small. As small as a thumb, but one that can handle anything. From Red Crater it goes to Emerals Lakes, Blue Lake and than only downhill. Just let the gravity do it’s work they said on the bus. All your weight into your backpack. There is no other save way to get down. Well, I knew where my gravitypoint is. Right in my bottom. I was with the few lucky ones who could feel the lavagrint under this bottom. Afterwards it goes over snow and also here I went on my gravitypoint. Ouf, on the other side of the mountain no more snow and only good pathways to Ketetahi Hut and further downhill until 2 hours later you reach Ketetahi Road.
6,5 hours after the start I’m on the other side of the Tongariro Alpine Crossing. Tired, but with lots of memories. The highlight of my visit to the North Island.

From here I drove to Wanganui to have a quiet, relaxed day. I’m here in the sunshine doing nothing.

NIEUW ZEELAND DEEL 1 / NEW ZEALAND PART 1

Vrijdag was het zover. In het midden van de nacht stapte ik in de taxi richting de luchthaven. Om 7u30 vertrok mijn vliegtuig naar Auckland. 3 uur later auto ophalen en dan “on the road” richting Waitomo. Een oase van rust in the middle of nowhere. En ik die dacht dat Stuivekenskerke het einde van de wereld was. Awel, dan is dat nog een heel beschaafd gebied. Hier kan je uren rijden zonder een dorpje tegen te komen. Ofwel een dorpje van 1 straat groot. Aangekomen, mijn tentje opgezet en dan een stukje gaan wandelen. Niet ver, want ik was toch wel moe van het heel vroeg opstaan. Dan maar vlug in mijn slaapzak kruipen.
Zaterdag morgen om 7u30 uit de veren, want ik had heel wat te verkennen. Normaal stonden de Waitomo Caves op het programma, maar waarom onder de grond gaan als het boven de grond stralend weer is (23°C, lekker zonnetje). Dan maar op geocachetocht naar de Marokopa Falls. Wauw, echt wel de moeite om tot daar te rijden. Oordeel zelf maar …

Volgende stop: Piripiri Caves… Een kleine grot in het bos, op 5 minuten wandelen van de parking. Tja, de cachebeschrijving had gelijk. Zaklamp is geen overbodige luxe om deze te vinden. Pikkedonker. Maar wel heel snel gevonden.
Van hieruit naar Mangapohu Natural Bridge.




Tegen dat ik terug in Waitomo was, was het middag, en werd het tijd om mijn rit naar Roturoa te beginnen. Een kleine 2,5 uur rijden.
Aangekomen in het holiday park, mijn tentje weer opgezet en op geocache-jacht. Een vruchtbare jacht deze keer. In het Kuirau Park lagen 3 caches, en ik heb ze allemaal gevonden. Maar amai, wat een stank. In heel dit gebied (rond Rotorua) heb je Natural Thermal Pools (Natuurlijke warmwater bronnen). De stoom die vrijkomt, is heel warm en de geur is een zwavelgeur (vergelijkbaar met rotte eieren). Niet om heel lang aan de waterkant te blijven staan, want dan verdwijn je gewoon in de mist.

Om 19u besluit ik om in mijn tentje te kruipen, een aantal kaartjes te schrijven en te gaan slapen. Maar wat hoor ik hier allemaal? Ben ik wel in Nieuw Zeeland? Heel mijn tentje omsingeld door Nederlanders en Duitsers :-) … Help, ik ben in België beland. Gelukkig weet ik wel beter. Lekker warm, want achter de tentsite loopt een warm-water-stroom, dus de ondergrond is een beetje verwarmd. Ik ga zalig slapen…

Zalig slapen, ja, tot ik ineens rond 4 uur de buren hoor praten over inbraak… Ik wou avontuur en ik kreeg het al in mijn tweede nacht. Om kwart over 4 wordt er inderdaad ook hallo geroepen aan mijn tentje. Blijkbaar hebben ze bij mij ook in mijn tentje willen breken, of beter gezegd branden. Over de voorkant van mijn tent is een slip gebrand met een sigaret van toch wel een 30cm lang. Waarschijnlijk hebben ze willen zien of mijn geld in de buurt van de uitgang lag en zijn ze maar door 1 laag tent geraakt. Gelukkig, want ik lag met mijn hoofd aan de uitgang. Bij mij is er niks weg, uit de auto van de buren ook niet (camera uit tas gehaald en op grond gelegd), maar een aantal tentjes verderop is er geld gestolen uit de tent terwijl ze lagen te slapen. Een Japanner is wakker geschoten en is ze achterna gerend, maar zonder resultaat. Politie verwittigd en om kwart voor 5 was de cavalerie daar. Verklaringen afleggen en om half 6 terug in tentje kruipen om toch nog een uurtje of 2 te slapen.
Lap, nu moet ik op zoek naar duct-tape om mijn deur te maken, want als het regent ben ik gezien. Hopelijk zo niet te veel avontuurtjes meer. Oké, ik wou avontuur, maar ik had het dan wel over een ander soort avontuur ;-)

Met een redelijk zware kop (niet van de drank, maar van het verschot in de nacht) aan de ontbijttafel … Je probeert nog wel te slapen, maar elk geluidje heb je gehoord deze keer. Boel inpakken en op naar Waimangu Volcanic Valley. Ik had hier vandaag een wandeling en een boottocht op Lake Rotomahana geboekt. Het is nog vroeg, dus niet veel volk op pad. Ik kies voor de hike-tocht via Mt Haszard hiking trail. Een prachtige wandeling door de vallei met hoogtepunten zoals Emerald Pool, Echo Crater & Frying Pan Lake, Cathedral Rocks, Inferno Crater Lake, Marble Terrace & buttresses, Tarawera Volcano. Nadien een boottochtje op Lake Rotomahana. Zelfs het beetje regen kon deze wandeling niet bederven. Echt de moeite waard.

Van hieruit gaat mijn reis verder naar Taupo, Zo’n 50km van Rotorua. Onderweg stop ik nog aan Porridge Pot om te geocachen. Dit zijn de “beroemde” pruttelende modderpoelen. Een hele grote moddervijver, die staat de pruttelen en regelmatig vrij hoog pruttelt. Ook hier weer een niet al te aangename geur. Wel spectaculair, want dit kom je toch niet overal tegen.
Vrij toeristisch, dus proberen om ongezien het bos in te gaan op de cache te gaan zoeken. 2 mensen hebben me gezien, dan maar even doen of tussen de bomen een beter zicht heb om een foto te maken. Ze kijken terug naar de modder en ja, nu is het mijn kans om verder tussen de bomen te verdwijnen. Yes, gevonden. Loggen en ongezien het bos uit. Op naar de volgende.

De volgende 2 liggen niet ver van Taupo. Onderweg stop ik aan de Huka Falls Lookout. Even een voorsmaakje voor de volgende dagen. Waaaaaaaaaaaw……

Friday, that was it. In the middle of the night I got in a taxi to the airport. At 7.30 my plane left for Auckland. 3 hours later I picked up my rental car and than “on the road” to Waitomo. An oasis in the middle of nowhere. And I thought that we lived like at the end of the world. You can drive here for hours without driving through a village, or only 1 street. Arrived, putting my tent up and went for a walk. Not far, because I was tired from getting up very early. Better get in my sleepingbag.
Saturdaymorning 7.30 “rise and shine”, cause I had lots to discover. Normaly I would go to Waitomo Caves, but why spending time under the ground when it’s beautiful weateher (23°C, nice sunshine). Than geocaching to Marokopa Falls. Wow, really worth driving to. See for yourself (see dutch writing for photos).
Next stop: Piripiri Caves … A small cave in the middle of the forest, only 5 minutes walk from the carpark. And yes, the description of the geocache was right. You need a flashlight to find this one. But found it very fast.
From here I went to Mangapohu Natural Bridge.
By the time I got back in Waitomo, it was noon, so it got about time to start my journey to Rotorua. Almost 2,5 hour drive.
Arrived at the holidaypark, got my tent ready and back on geocache-hunt.
In Kuirau Park were 3 caches, and yes I’ve found them all. But what a smell. In the whole area (around Rotorua) you have Natural Thermal Pools. The steam that goes with it, is very warm and smells like sulphide (rotting eggs). Not to stay on the side of the water very long, because you’ll just disappear in the fog.
At 7 pm I decide to get in my tent, write some postcards and go to sleep. But what do I hear? Am I realy in New Zealand? Whole my tent is surrounded by Dutch and German people… Help!!! I’m in Belgium J Luckly I know better.
Nice and warm, because behind the tentsite is a warm water stream, so the ground is heated a little bit. I’ll sleep like a baby …

Sleep like a baby, ye right, untill I here the neighbours talking about breaking in in some tents … I wanted adventure and I already got it on my second night. Around 4.15 am it goes “Hello” near my tent. Apparently they also tried to get in my tent as wel, or better said, tried to burn themselves into my tent. On the front of my tent they burned a gap from about 30cm. They wanted to see if my money was near the exit and only got through 1 layer. Luckely, because I was laying with my head on the exit. They didn’t steal anything out of my tent, and nor at the neighbours, but a few tent further money was stolen while they where asleep. A Japanese guy woke up and ran behind them, but no luck. Called the police and at 4.45 am they arrived. Took our statements and at 5.30 back in my tent to get some sleep.
Damn, I have to look for duct-tape now to fix my door.
I wanted adventure, but I was talking about an other kind of adventure ;-)

With a foggy head (not from drinking, but from the shock) I was sitting at breakfast. You try to get some sleep, but you hear every sound. Pack everything and of I go to Waimangu Volcanic Valley. I booked a walk and a bootcruise on Lake Rotomahana. It’s still early, so not to many walkers. I choose do to the hike via Mt. Haszard hiking trail. A wonderful walk through the valley with wonderful spots like, Emerald Pool, Echo Crater & Frying Pan Lake, Cathedral Rocks, Inferno Crater Lake, Marble Terrace & buttresses, Tarawera Volcano. After the walk, a boatcruise on Lake Rotomahano. Even the little bit of rain couldn’t spoil this walk. It was really worth it.

From here my journey goes on to Taupo, about 50km from Rotorua. On the way I stop at Porridge Pot to go geocaching. These are “famous” bubbling mudpools. A big pond with mud that is bubbling sometimes really high. Here also not the nicest smell. Spectacular, because you don’t see this every day. Very touristic, so I have to get in and out the forest without being seen. So I just pretend that I can make a better photo from between the trees. They look at the mud, so this is my chance to disappear between the trees. Yes, found it. Log and get out of the forest and up to the next one.
The next 2 are in Taupo. On my way there I stop at Huka Falls Lookout. Just to have a look what I will be seeing the next couple of days. Wooooooooooooooow….

GELUK ??? / LUCK ???

Kijk waar mijn oog op viel wanneer we aan het wandelen waren. Ik ben niet heel bijgelovig, maar het moet toch wel iets te betekenen hebben. Ik neem het in ieder geval mee naar het examen woensdag. Je weet maar nooit. Nog 5 dagen en dan is het zover. Ik ga wel blij zijn dat die dag voorbij is. En dan nog 2 dagen voor mijn ontdekkingsreis naar Nieuw Zeeland. Ondertussen staat die planning vast en is er al een heel deel geboekt. Bij deze dus mijn schema van dag tot dag:

Look what I found when we were walking. I don’t really believe in these kind of things, but it must mean something. I’m going to take it to my exam anyway. You never know. 5 more days and than it’s my exam. I’ll be very happy when it’ll be over. And then 2 more days to my discovery-adventure to New Zealand. I made my schedule and a part of it is already booked. So with this my day-to-day schedule:

21.11.08 : 12u35 arrival in Auckland – pickup car – drive to Waitomo
22.11.08 : Waitomo Caves – geocaching Waitomo Caves – drive to Rotura
23.11.08 : Waimangu Volcanic Valley – geocaching – drive to Taupo
24.11.08 : Craters of the moon – geocaching around Lake Taupo
25.11.08 : Huka Falls – geocaching – drive to Turangi
26.11.08 : Tongariro Alpine Crossing 1 day walk – geocaching
27.11.08 : Drive to Wanganui – geocaching
28.11.08 : Drive to Wellington – ferry to south Island
29.11.08 : Drive to Westport – Cape Foulwind
30.11.08 : Punakaiki Pancake Rocks & Blowholes – Drive to Fox Glacier
01.12.08 : One-day-walk Fox Glacier
02.12.08 : Drive to Wanaka – geocaching Hawea & Lake Wanaka
03.12.08 : Drive to Te Anau – Manapouri
04.12.08 : Manapouri Doubtfull Sound (fjord) 1 day Kayaking
05.12.08 : Milford Sound – Mirror Lakes (or day of wondering around)
06.12.08 : Rit naar Fortrose – geocaching on the way
07.12.08 : Caitlins – drive to Dunedin
08.12.08 : Dunedin – Otago Peninsula
09.12.08 : Moeraki boulders – geocaching – drive to Christchurch
10.12.08 : Geocaching around Christchurch – flight back to Sydney (arrival 16.40)

AL EEN WEEKJE VOORBIJ / ALREADY A WEEK GONE BY

Wat gaat de tijd toch snel. Er is al een weekje voorbij van mijn "studeer-relax"-vakantie. Wat voor spannende dingen heb ik de voorbije week gedaan? Euh ... even kijken... Dinsdag was het stralend weer, dus een perfecte dag voor geocachen in Sydney. Heel vroeg de stad in, want het is de bedoeling dat niemand je de cache ziet bovenhalen en terug verstoppen. Ja hoor, een vruchtbare voormiddag. 3 van de 4 geplande caches werden met succes gelogd. Voor die ene ga ik zeker nog terug, want ik weet hem zitten. Het is namelijk een vrij drukke toeristische plek, dus ik ga beter heel vroeg, of heel laat op de dag.
Donderdag was het voor de kinderen hier D-day. Heel de week stond in het teken van het Shakespeare festival op school. En vandaag was de avondvoorstelling van "Lower first, upper first, year 2 en 3" Dus kinderen tussen 5 en 9 die stukken brachten van Shakespeare. Ik was heel benieuwd. Awel, ik moet zeggen, ze waren geweldig. Je moet het maar doen om in het oud engels toneel te spelen, zeker als je die leeftijd hebt. Chapeau !!!
Vrijdagavond het serieuzere werk. Ik had met Marieke afgesproken om de belangrijkste dingen voor het examen eens te overlopen. Ik weet nu hoe ik het op het examen moet aanpakken. Geen 20 minuten behandeling, neen hoor, 5 minuten is meer dan genoeg. Hier wordt meer aandacht geschonken aan de anamnese en onderzoek. De dag voor het examen nog even goed alles inoefenen en dan gaat het zeker wel lukken. Ik weet nu meer dan dat ik vorig jaar wist.

Euh ... wat nog. Ah ja, een Nieuw Zeeland update. Vandaag heb ik mijn vlucht geboekt en een huurauto geregeld. Op 21 november vertrek ik naar Auckland. Van hieruit vertrekt mijn verkenning van het Noordereiland om uiteindelijk op 10 december na rondtouren op het Zuidereiland terug naar Sydney te komen voor de laatste 6 dagen van mijn verblijf Down Under. Nu nog even uitzoeken waar ik overal mijn tentje mag neerzetten en dan ben ik klaar voor het tweede deel van mijn avontuur.
Mijn route ligt nog niet echt vast. Er is dan ook zoveel te zien, dat ik niet kan kiezen :-)

Time is going very fast... Already one week gone by of my "study-relax"-holiday. So, what kind of exciting thing I did the past week. Euh ... let me see ... Tuesday the weather was good, so an ideal day for geocaching in the city. Early on the train, because the meaning of it all is that nobody sees you when you log. And yes, a very good morning, 3 out of 4. I have to go back for the 4th one. I know where it is, but it's very touristic. So I have to go back very early in the morning or very late in the evening.
Thursday was D-day for the children. The had the evening performance of their Shakespeare play at school. I was very curious to see them play. And I must say they did very, very well.
On Friday I did more serious work. I went to see Marieke about my exam. We went through some things that are very important on the exam. I feel much more prepared now.

Euh... let's see what else. Aha, today I booked my flight to New Zealand and aranged my rental car. I fly to Auckland on the 21st of November to start on my discovery of the North Island and return on the 10th of December after my adventure on the South Island. Now I have to find out more about where I can put my tent and I can start the 2nd part of my adventure Down Under. I haven't made up my mind about what I want to visit yet. There is just so much to see :-)

EEN GROTE MOND - EEN KLEIN HARTJE / A BIG MOUTH - A SMALL HEART

Dit is de beste omschrijving van mijn laatste uurtjes in België. Ik dacht dat het eenvoudiger zou zijn om op dat vliegtuig te stappen. Hadden we maar hetzelfde gedaan als vorig jaar – de “kiss and ride”parking. Maar neen, ik wou dat mijn hubby me kwam uitwuiven. Dit maakte alles alleen nog maar moeilijker om te vertrekken. De laatste weken waren vrij druk bezet, met slechts heel weinig tijd voor mezelf en hubby. Nog één dagje extra had geen overbodige luxe geweest. Werken tot 20u en dan moest mijn rugzak nog worden ingepakt. Aan mijn “to-do” lijstje leek geen einde te komen en de uren vlogen voorbij. Om 2 uur kon ik eindelijk in mijn bed kruipen om een uurtje later weer op te staan.
Om 7 uur vertrok mijn vliegtuig richting Londen om van daaruit de reis verder te zetten naar Singapore en Sydney. Aangekomen in Sydney bleek dat mijn tentje het niet tot hier had gehaald, evenals de bagage van nog een 15-tal passagiers. De treinreis naar Gordon verliep heel goed en zo’n 30 uur na vertrek kon ik mijn intrek nemen in mijn kamer met zicht op zwembad en bos.

“It felt like coming home”
Sorry mama en papa, maar het was weer zo’n aangenaam gevoel. Ik voel me geen “Duracel-konijntje” meer :-). Nog maar eens een teken dat ik gewoon moet doorgaan met het examen en zorgen dat we een stapje dichter komen bij onze droom: een B&B met praktijk alternatieve therapieën en relaxatie.

Vandaag, zondag, een rustige dag, partijtje voetbal en frisbee met de kinderen, een duikje in het zwembad (brrrrr……….) en lekker niks doen. Ik wou dat ik dit meer gedaan had thuis, dat lekker niks doen. Misschien goede voornemens voor het nieuwe jaar :-)

This is the best description of my last few hours in Belgium. I thought it would be much easier to get on that plane. I wished we had done the same thing like last year – the “kiss and ride” parking. But no, I wanted my hubby to wave goodbye. This only made it harder to leave. My last few week have been very busy, with just a little time for myself and my hubby. Another day extra, would have been great. Working untill 8 pm and than pack my backpack. I had my “to-do” list and it seemed that it would never end. At 2 am I could finaly go to bed and get back up 1 hour later.
Around 7 o’clock my plane left for London to continue the travel to Singapore and Sydney. When I arrived in Sydney it seemed that my tent didn’t make it here, evenso the baggage of another 15 passengers.
My trip by train to Gordon went very well and about 30 hours after I left Belgium I could step into my room with a pool –and bushview.

“It felt like coming home”
Sorry mama and papa, but it was again such a nice feeling. I’m don’t feel stressy anymore. I think that’s another sign to just continue with the exam to make our dream come true: a B&B with a practise alternative therapies and relaxation.

Today a quiet day: playing soccer and Frisbee with the children, a dive into the pool (brrrrr….) and just do nothing. I wished I’d done this doing nothing more when I was still at home. Maybe something for the new year.